حالم خوبه. زيارتم قبول. با دوستم زهره قهريدم. البته اون قهريده. ولنتاين و چهارشنبه سوريتونم چون من نبودم الان بهتون تبريك ميگم. عيد نوروزتونم پيشاپيش مبارك.

معدل دلخواهمو نگرفتم. هميشه روي نوزده به بالا فكر مي كنم ولي خوب دبيرستان سخته.

دوستتون دارم خیلی. توی نوروز میام نت اما بعدش...

درس دارم.

دوباره تابستون میام. ببخشید اگه تولدتون بود و من بهتون تبریک نگفتم. دیگه شادم و از افسردگی اومدم بیرون.

فقط یک چیزی توی دلم هست که شجاعت چندانی برای گفتنش ندارم. فقط خواهرم میدونه. تازه کلی بهم می خنده.

نوروزتان مبارک.

می خوام نوشته های هرماهم از خاطرات مدرسه ام باشه. نظرگل شما چیه؟

چی بنویسم خوبه؟

طنز؟

داستان های عبرت آموز؟

داستان های خنده دار؟

داستان های عشقی؟

مطالب اشک درآور؟

از مدرسه کوفتیمون؟

ازاتفاقای عجیب و غریب؟

راستی بچه ها من عشق زیستم. اگه سئوال مئوال دارین بپرسین. خجالت مجالت نکشید.

راستی سعی خودمو می کنم هرجمعه آپ بشم.

عروسی پری جونمم مبارک.

بچه ها منتظرتونم. چی دوست دارین؟

فراموشش نخواهم کرد چون دریا که موسی را

خیانت قصه تلخیست اما از که می نالم؟

(خودم) پرورده بودم در حواریون یهودا را

خیانت غیرت عشق است وقتی وصل ممکن نیست

چه آسان ننگ می خوانند نیرنگ زلیخا را!

کسی را تاب دیدار سر زلف پریشان نیست

چرا آشفته می خواهی خدایا خاطر ما را؟

چه خواهد کرد با ما عشق؟! پرسیدم و خندیدی

فقط با پاسخت پیچیده تر کردی معما را

نامه ای دارم از فاصله ها

چند شب بود که من خواب تو را می دیدم

خواب دیدم که فراری هستی

می گریزی از شهر

پاسبانان همه جا عکس تو را می کوبند

جارچی ها همه جا نام تو را می خوانند

در همه کوی و گذر، قصه تبعید تو بود

مردم و تیر و تفنگ

اسبهایی چابک

متهم: قاتل گلهای سفید

جایزه: یک گل رز

و تو می دانی من عاشق گلهای رزم

دوست دارم بنویسی...به کجا خواهی رفت؟

مردم شهر چرا در پی تو می گردند؟

نگرانت شده ام

بی جوابم مگذار!

پشت پاکت بنویس: متهم قاتل گلهای سفید

تو که می دانی من عاشق گلهای رزم.

رفتنت درسته چون موندن با من اشتباه بود

تو چشم روشن می خواستی ولی چشم من سیاه بود

یادته بهم می گفتی که واسم شعر نمی خونی

این تلافیش من که گفتم آخرش تو نمی مونی

به خدا سخته جدایی اونم از یه بی وفایی

ولی خُب حقیقت اینه من بخوام ،نخوام،رهایی

همیشه خدانگهدار سخته اما چاره ای نیست

دل تو می خواد جدا شه دل من که کاره ای نیست

اولین روز که نگاهم با نگاهت آشنا شد

نمی دونست از بلندی شیشه ی عمرم رها شد

حالا نزدیکه زمینه یه نفس،شاید یه لحظه

فکر نکن پشیمونم من به خدا دروغه محضه

بهونم،نازم،قشنگم صاحب چشمای نافذ

شیشه ی عمرم زمین خورد تا قیامت خداحافظ

واقعا وصف حال منه.

شبی غمگین  شبی بارانی و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی  غریب است

ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید

اگرچه تا ته دنیا صدا کرد

از تو هیچ چیزی نمونده          نه نگاهی و نه یادی

   من سژردمت به دریا               عین یه موج زیادی

   تازه فهمیدم با این عشق        زندگیم چقدرتلف شد

   تو به جای التماسم               یه گلم بهم ندادی...

خیلی نامردی...[مخاطب خاص]

                                         * * *

هیچگاه به عشقت شک نکن به خصوص موقعی که اشکت سرازیر میشه و اینو بدون خدا عاشق عاشقاست. پس تو تنها نیستی خدا هم با توست. تو به آن فکر می کنی و خدا به تو!!!

                                        * * *

هرگاه دلت گرفت گریه کن. آنقدر گریه کن که خالی بشی. جون گریه بهترین مسکن روح است.

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلی نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای

بر صلیب عشق دارم کرده ای

خسته ام زین عشق دلخونم مکن

من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم

این تو و لیلا تو من نیستم

گفت ای دیوانه لیلایت منم

در رگت پیدا و پنهانت منم

سالها با جور لیلا ساختی

من کنارت بودم و نشناختی

[تقدیم به همه عاشقای دنیا]

کاش می دانست ثانیه هایم گذر خاطره هاست.

خیلی سخته غرورت رو به خاطر یه نفر بشکنی بعد بفهمی دوستت نداره...

به خود خدا می سپارمتون.

چقدر سخته که دلت شکسته باشه و کسی ندونه. بغض بکنی و اشک بریزی درحالی که کسی نمی دونه. چقدر زندگی امروز قشنگه. چه جالبه که دل منو می شکونه و به خواسته هایم توجهی نداره. چقدر بده که بخوای راز دلتو به کسی بگی ولی نمی تونی. خیلی سخته!! نه؟

امروز، روز به یاد ماندنی ست. امروز آسمان به آمدنت افتخار می کنه. امروز روزیه که تو دستان پرمهر مادرت رو برای اولین بار لمس کردی.

این روز رویایی رو به توی جیگر و همه جیگرای متولد این روز خوش یمن تبریک میگم.

اینو بدون که دوستت دارم. من از صمیم قلبم برات آرزوی خوشبختی می کنم. به امید روزی که شاهد زیباترین روزهای زندگیت باشم. حالا این شعر رو به تو دخمله گوگولی تقدیم می کنم:

کاش می دانستی

بعد از آن دعوت زیبا، به ملاقات خودت

من چه حالی بودم

خبر دعوت دیدار، چو از راه رسید

پلک دل باز پرید

چشم را، گریه شوق

قلب را، عشق بزرگ

لب، پراز ذکر حبیب

کاشکی خاطر محبوب، قبولش افتد

دوستت دارم.

اگر روزی بادبان کشتی ات غرق شد، به آسمان بنگر زیرا خدا بهترین بادبان زندگیست.

بچه ها آخجون میرم رشته تجربی. مرسی که به وبلاگم سر زدین. دوستتون دارم. شب به خیر.

معلم ریاضی بچّه های کلاس بعد از کشیدن این دو خط روی تخته بلند فریاد زد:

دو خط موازی آنقدر گریه  کردند تا زیر تخته آبی جمع شد.

ناگهان دانش آموزی برخاست و گفت:

ولی برای رسیدن به یکدیگر کافیست یکی خود را برای دیگری بشکند. همه به تخته نگاه کردند.

می دونین جالب بود که می دیدین که خط بالایی شکسته بود. و به خط پائینی رسیده بود.

لیلی به خدا گفت: مجنون ، خدا دادش. من به خدا گفتم: اون ، خدا نسپردش. لیلی گفت: عشق ابد و آنها به پای هم مردند. 

من گفتم: عشق ابد نمی دهی لا اقل چندروزی عشق و جوابی نشنیدم.

لیلی رفت و اسمش ماندگار شد و من...

چند شب گریه کردم زیرا او دیگر عاشقم نبود. به خدا گفتم این چه وضعیست؟

و او فقط گفت: به اطرافت توجه کن. 

چند روزی بعد فهمیدم خدا عاشق و من بنده ی او هستم و عشق ...

                         عشق وسیله ای بیش نبوده.

آنکه درتنها ترین تنهایی ام تنهای تنهایم گذاشت،

هیچ در تنها ترین تنهایی اش تنهای تنهایش نزار.

                       * * *

دل خراب من از این خراب تر نمی شود

که خنجر غمت از این خرابتر نمی زند

                                       گاهی به یادم باشین...

                                      * * *

قتل این خسته به شمشیرتو تقدیر نبود

                                                   ورنه هیچ از دل بی رحم تو تقصیر نبود

من دیوانه چو زلف تو رها می کردم

                                                   هیچ لایق ترم از حلقه زنجیر نبود.

یاربّ آیینه حسن تو چه جوهر دارد

                                                 که در او آه مرا قوت تاثیر نبود

سر زحیرت به می و میکده ها برکردم

                                                 چون شناسای تو درصومعه یک پیر نبود

نازنین تر ز قدت درچمن ناز نرست

                                                 خوشتر از نقش تو درعالم تصویر نبود

تا مگر همچو صبا باز به کوی تو رسم

                                                حاصلم دوش به جز ناله ی شبگیر نبود

آن کشیدم زتو ای آتش هجران که چو شمع

                                                جزفنای خودم از دست تو تدبیر نبود

                          آیتی بود عذاب انده حافظ بی دوست

                          که برهیچ کسش حاجت تفسیر نبود